pinasaya mo ako…

pasensya na kung ganito ako… bibihira kong maramdaman ang ganitong pakiramdam pero masaya ako at sa iyo ko ito naramdaman… last year pa kitang kursunada.. pero syempre di ko pwedeng ipakita na gusto kita.. madami ding may gusto sa iyo..

last month ko lang nalaman na mukhang bagay tayong dalawa.. at siguro nga pinahinog lang ng panahon bago pa tayo pinagtambal… masaya ako kasi napatunayan kong di ka pala mahirap mahalin…

lumipas ang mga araw.. mas nakilala kita ng lubusan.. mas pinakita mo sa akin ang iyong kapasidad.. at mas lalo kitang minahal ng dahil jan.. hindi ko na inisip ang nakaraan mo.. pero tinuon ko ang pansin ko sa ngayon at sa bukas.. na balang araw.. tayong dalawa din ang magkakasama…

naiisip ko lang.. ang hirap din ng may bagong minamahal.. kasi.. nasanay ako sa dati.. at ngayong bago na.. paano na yung aking nakaraan? itatapon ko na lang ba ito basta-basta? o iiwan ko na lang ang mga bakas ng kahapon? marahil di pa rin ako ganun ka handa sa panibagong pagsubok…

pero.. alam ko namang nanjan ka sa tabi ko… magtutulungan tayo.. hindi natin pababayaan ang isa’t-isa… di ba? sana mahintay mo ako.. di ko rin alam kung kailan.. pero maghintay ka lang.. asahan mo na darating din ang panahon na mapapasa akin ka rin.. hindi muna sa ngayon.. wag muna… balang araw… hintayin mo ako.. umasa ka na may hihintayin ka..

masarap na mahirap… di lang isipan ko ang kailangang gamitin kund ng aking puso dahil alam kong mabigat na desisyon ang gagawin ko pag dating ng panahon… umaasa ako… na paglabas ko ng pinto ng aking bahay… ikaw ang aking matatanaw…

bakit kasi ngayon lang kita nakilala ng lubusan.. eh di sana gumawa na ako ng aksyon noon pa para mapalapit sa iyo.. umiral na naman kasi ang katangahan at kahinaan ko… kailan ka magiging akin… kailan.. kailan…

at sana.. kung maging akin ka balang araw

wag ka sanang magka virus o toyoin kapag nag eedit ako sa photoshop at final cut pro… nananabik na ako na mapa sa akin ka… macbook pro… haylabyu na!

i love you macbook pro!